Hanengekraai, geuren van het platteland, krekels, klokken……..

l’Assemblée beschermt het “patrimoine sensoriel” (zintuiglijke erfgoed) van het platteland

Na een jaar dat gekenmerkt werd door geschillen over overlast op het platteland, komt het kraaien van de haan, de geur van mest maar ook cicaden in de milieuwetgeving terecht.

De geluiden en geuren van het platteland worden beschermd door een wet die donderdag 30 januari in de Assemblée is aangenomen. Het zintuiglijke erfgoed van het platteland zal worden geïntegreerd in de erfgoedcode.

De leden van de Assemblée hebben het wetsvoorstel aangenomen om “lawaai en afvalwater” van het platteland te beschermen. Dit is een politieke reactie op diverse rechtszaken in de afgelopen maanden waarin nieuwe bewoners hebben geklaagd over overlast van hun buren.

Een haan die om 6 uur ’s ochtends kraait, koeien die regelmatig loeien, de geur van druivenmost tijdens de druivenoogst… Deze geluiden en geuren maken al sinds het begin der tijden deel uit van het plattelandsleven. De plattelandsbewoners hebben ze altijd gekend en geaccepteerd, maar dat is niet altijd het geval voor de  mensen  die ervoor hebben gekozen om op het platteland te komen wonen. Petities, buurtgeschillen, rechtszaken: het aantal geschillen is de laatste jaren toegenomen. Parijzenaars die in de zomer van 2018 op vakantie waren in Les Bondons in de Lozère hadden gevraagd om later dan 7 uur de kerkklok te laten luiden. In Bon-Encontre in Lot-et-Garonne in 2013, in Labastide-du-Salat in de Ariège of op het eiland Oléron in 2019 was het het kraaien van een haan die de geesten had opgewarmd. Er zijn vele voorbeelden. Het ‘sensorisch’ erfgoed wordt beschermd. De haan mag dan zijn gang gaan, de mest mag blijven rieken.